The South, Rockin'Bluesband.
De verveling slaat toe?
Zin in een stevig gekruide brok muziek?
Dan mag je een optreden
van The South niet missen.
Je krijgt Rockin' Blues
met een flinke dosis New-Orleans
" black feel " en een
scheutje voodoo-mystery.
Een opzwepend mengsel dat
je de kriebels geeft.
Naast eigen nummers, ook
werk van o.a. The Allman Brothers,
Little Feet, J.
Geilsband, Willie Dixon, Buddy Guy, Willie Deville,
Wayne Toups, Dynatones,
Fabulous Thunderbirds e.a..
De Rockin' Blues van The
South is verrassend heet en dancable.
De Antwerpse zangeres,
Janne Swolfs, heeft een "stomend" clubje
Nederlandse muzikanten
bij, die van wanten weten!
Verrassinkje nodig? The
South!
Meet the
South!
The South is ooit
begonnen als een coverband waarin de leden, die allen in andere
roots-bands speelden, de muziek konden maken die ze echt graag
wilden. Dat was vooral blues, swamp rock, een vleugje country(rock)
en wat singer-songwriterstuff. Americana in de brede zin van het
woord dus. Het was de bedoeling om af en toe een optreden te doen
tussen het werk van de afzonderlijke leden door.
Op het repertoire stonden
nummers van bands als; The Allman Brothers, Charly Daniëls, Tony
Joe White, Wayne Toups, The Fabulous Thunderbirds, Little Feet,
Willie Deville, Willie Dixon, Stevie Ray Vaugn enz.. In het begin
werd uitgegaan van de originele arangementen. Later zijn we alles
gaan omgooien om een eigen stijl te zoeken zonder het origineel
geweld aan te doen. Uigangspunt is altijd -het moet iets nieuws
voortbrengen- dus rechtstreeks kopiëren was uit den boze. Door
de "South-filter" gehaald betekende dat een rockin, rollin 'nd stumblin
blues.
Kenmerkend voor de muziek
zijn, strakke arrangementen gedragen door een degelijke ritmesectie,
met veel ruimte voor spetterend gitaarwerk, wervelende orgel- en
pianopartijen en scheurende saxlijnen.
Natuurlijk veranderde de
sound aanmerkelijk toen lady-singerJanne
Swolfs erbij werd gehaald.
Als frontlady bij the
South wordt er nogal wat van je gevraagd. Zo'n bezetting heeft in de
frontline iemand nodig die genoeg power heeft om bij dat alles genoeg
overwicht te bieden. Bovendien bleken we ook nog eens een uitstekende
songwriter in huis te hebben gehaald.
Het was natuurlijk ook
nodig om de bezem door het repertoire te halen. Veel nummers waren
typisch voor mannen geschreven. Dat kon natuurlijk niet meer.
Hiervoor kwamen veelal eigen nummers in de plaats die zeker kunnen
concurreren met onze bestaande nummers.
Anno 2005 staat er een
bezetting die trouw is gebleven aan de uitgangspunten bij de
oprichting, maar zo enthousiast is geworden dat The South nu als
belangrijkste activiteit wordt beschouwd. En het publiek... het
publiek is al even enthousiast, of het nu om een festival of een
kroegoptreden gaat.
Tijd dus om wat harder
aan de weg te timmeren.
Meet The South!
Janne Swolfs: Lead
vocals, Antwerpen
Arthur Birzak:
(Slide)guitar / vocals, Kaatsheuvel
Hans van de Kerkhof:
Keyboards / vocals, Dongen
Frans Kwekkeboom:
Tenorsaxophone, Raamsdonksveer
Maurice Leito:
Bass, Tilburg
Gerrie van Heck: Drums /
vocals, 's-Hertogenbosch ofwel Den Bosch
Sam Murray: Drums, Vaste invaller, Breda
Sprang Capelle, Waalwijk, Loon op zand, Eindhoven, Helmond, Amsterdam, Vlijmen, Drunen, Heusden, Gorinchem, Leerdam, Roermond, Maastricht, Geleen.
Arthur Birzak,
gitarist bij the South!
In den
beginne...
Op 14 jarige
leeftijd begon ik een bluesband samen met één van mijn
broers en een paar vrienden. Mijn voorbeelden waren allemaal
bluesgitaristen. Clapton, Jimmy Page, Jeff Beck enz., maar ook Eelco
Gellink. Eelco was mijn held
in die tijd. Het was toen eind jaren 60. Als Cuby and the blizzards
ergens in de wijde omgeving van ons dorp, Kaatsheuvel, speelde ging
ik er naar toe. Wat was ik onder de indruk van deze ietwat verlegen
gitarist. Ondanks die verlegenheid stond hij op het podium als de
meester. Ik weet nog dat ik vlak na zo'n optreden even geen gitaar
meer durfde aan te raken. Ik realiseerde me dat ik nog heel veel
moest leren. Toen wij een keer op het zelfde popfestival speelden,
bij Club El
Tereno was ik dan ook
doodzenuwachtig. Club El Tereno werd toen gerund door Jan Smit van
Café Smit in Kaatsheuvel. De aankondigingsposter waarop onze
naam, the Blues
Collection, boven die van
Cuby & the blizzards staat, heb ik ingelijst. De andere namen
waren After Tea, The Bintangs en, in 't groot (?), The Left Side uit
Volendam.
Later maakt ik pas
kennis met de Amerikaanse grootheden als Muddy Waters, BB King, John
Lee Hooker enz..
Met onze band,the Blues
Collection speelden we in
heel wat, al dan niet alternatieve kroegen en jongerencentra in
Brabant. De term Rootsmuziek kenden we toen nog niet. Via mensen als
John Mayall , Mike Bloomfield, Alexis Corner, Johnny en Edgar Winter
enz., werd bluesmuziek bij de (progressieve) jeugd gebracht.
Omdat we redelijk
succesvol waren werkte dat natuurlijk heel positief op ons
enthousiasme en wij dat waren zanger Tinus Smit, drummer Hans de
l'Annee, bassist Frank van Hooff, gitarist Gerard Birsak en ikzelf
ook op gitaar, werkten dan ook hard aan ons zelf als
muzikanten.
Mijn idee van
studeren
De tijd dat ik aan
de kunstacademie studeerde gebruikte ik voornamelijk om te
experimenteren met muziek. Het was de tijd van de Jazz-Rock. We
repeteerden (nogal ongestructureerd) met wisselende muzikanten soms
wel 5 keer in een week om vervolgens in het week-end in de
cafés en op studentenfeestjes iets geheel anders te doen en er
op los te jammen.
Een leerzame tijd
achteraf, dat wel.
Daarna ben ik
actief geweest in verscheidene bands die, soms een vrij lang, soms
slechts een kort bestaan hadden. Hierbij heb ik goede herrinneringen
aan bezettingen met o.a. Jan Janssen, die eerder ook al bij The Blues
Collection drumde, zanger Theo Potjes, drummer Sjoerd van Bommel,
bassist Wim Berings, gitaris Sibble de Brock enz.. Heel vaak veel
ego's bij elkaar die soms tot verrassende resultaten leidde maar
helaas niet altijd verkoopbaar aan het grote publiek.
De bands die wel
veel speelden (door heel Europa) waren o.a. een Folkrock band (ca. 6
jaar Booze
Hoisterband) waarmee we
midden in het punktijdperk door heel Nederland toerden een gezellige
rockband (De
Freddies), een spetterende
Funkband
(MoStax)
en een Zydecoband (ca. 7 jaar
River Zydeco
Band). Elk van deze bands had
een eigen karakter. Bij
MoStax
lag het muzikale peil erg hoog. In deze band waarvan ik medeoprichter
ben, speelden volgens mij alleen goede muzikanten. Een van de
uitgangspunten toen we startten was dat we eerlijk en hard tegen
elkaar zouden zijn. We wilden absoluut een hoge kwaliteit halen op
muzikaal gebied. Maar ook wat betreft presentatie en inzet zouden we
tot het uiterste gaan. Daarbij was natuurlijk het onderling respect
van de bandleden van levensbelang. Hoewel de band bestond uit een
uiteenlopend gezelschap, wat betreft achtergrond en leeftijd, lukte
dat wonderwel. De jongste van ons was Bart Donkers, toen 16 jaar en
een meester op de toetsen. Hij werd er bijgehaald door bassist en
medeoprichter Rudy Schipperen die toen zijn leraar Geschiedenis was
op de middelbare school. Zelf was ik de oudste met mijn 37 jaar.
Verder deden mee; Arnold Vissers en Natasja van de Put (leadzang),
Gino Schipperen (drums) en Jan de Wijs (ook gitaar).
DeRiver Zydeco
Band tenslotte stond onder
leiding van de zeer gedreven en ondernemende Jo van Strien. Met deze
Zydecoband is het dan ook een tijdje heel hard gegaan. We deden op
het hoogtepunt zo'n 80 concerten op een jaar wat heel veel is voor
een "amateurband". We speelden vaak ook op prestigieuze festivals met
grote namen op de affiche. Helaas had niet iedereen die gedrevenheid
en was er een groot mentaliteitsverschil. De leden waar de band
muzikaal op leunde vertrokken tenslotte één voor
één. Bij deze band heb ik mijn vriendin en soulmate, Janne,
leren kennen. Zij is nu de leadzangeres van mijn huidige band,
The
South.
Janne is ook
actief met het schrijven van eigen nummers. Deze nummers nemen we
vervolgens samen op in onze homestudio met behulp van bevriende
muzikanten. U hoort nog van ons.
Ervaring die ik
niet had willen missen
Als lid van
bovenstaande bands deelde ik de affiche met ondermeer;
Ainsley Lister
(UK), Steve Riley (US), Leroy Thomas (US), C.J.Chenier (US), Chicken
Shack (UK), Ted Oberg (NL), Cuby+Blizzards (NL), Hans Dulfer (NL),
Gino Delafose (US), Fernest Arcenaux (US), Zydecomotion (UK), Georgie
Fame (UK), Roy Carrier (US), Lisa Haley (US), Blou (CAN), Memo
Gonzales (US), Juke Joints (NL), Denise Jannah (US), Chris Daniels
(US), Christine Balfa (US), Willis Prudhomme (US), Bruce Daigrepont
(US) enz...
Lisa Haley heb ik
tijdens een tour in Nederland begeleid.
Op ondermeer de
volgende podia heb ik één- of meerdere keren
gestaan;
Skagenfestival
(DM), Breda Jazzfestival, Jazz in Duketown, Jazzfestival Helmond,
Jazzfestival Eindhoven, Fiesta del Sol Eindhoven, Blues &
Jazzfestival Gronau (D), Blues & Jazzfestival Lichtensteig (CH),
Bluesfestival Zoetermeer, Jazz & Bluesnight Alphen a/d Rijn,
Bluesroute Bergen op Zoom, Cajun & Zydecofestival Raamsdonksveer,
Cajun & Zydecofestival Saulieu (Fr), Blues & Jazzfestival
Kassel (D), Bluesfestival Keulen (D), Bluesfestival Tiel, enz..., en
natuurlijk de honderden podia in het clubcircuit.
Terug naar The
South
De kern van The
South kent elkaar al zo'n 20 jaar. Naast de vele optredens in onze
respectievelijke bands vonden we het wel leuk om andere dingen te
doen. Voor mij was het ook belangrijk om m'n muzikale ei kwijt te
kunnen als bluesgitarist. Maar dat gold natuurlijk ook voor de andere
muzikanten. Daarvoor was het nodig om een repertoire op te bouwen met
strakke arrangementen maar waar toch ook ruimte was om je als
instumentalist te blijven ontwikkelen. Met The South werkte dit dus
heel goed, zo goed dat we besloten om met deze bezetting naar buiten
te komen. Het mag gezegd worden; waar we spelen zien we enthousiaste
gezichten. Voor veel mensen is dit een splinternieuwe band waar ze
nog nooit van gehoord hadden. Ze vebazen zich erover dat een verse
band zo strak kan klinken, maar zoals gezegd kennen een aantal leden
elkaar al heel lang. Voor een omschrijving van onze muziek kan je het
best naar
Discografie
1980 BOOZE
HOISTERBAND - Tavern Tales - Vinyl Album - XLP150980
1995 MOSTAX -
MoStax - CD Album - QCC28214395
1999 RIVER
ZYDECOBAND - Zydekosis - CD Album
2003 JANNE
SWOLFSBAND - Tinkerbell is Tired - CD Album
2004 THE SOUTH -
No Potion for my Pain - Demo CD
Verder nog een
aantal eigen beheer opnames in verschillende bezettingen.
Gitaren en
versterking
Mijn eerste
"echte" gitaar was een Fender Stratocaster. Daarna heb ik een periode
op een Yamaha SG 2000 (naast de Strat) gespeeld. Daarna volgde de
Gibson periode, eerst een Les Paul en daarna een Howard Roberts.
Tegenwoordig doe ik bijna alles op mijn te gekke Squire Telecaster.
Een gitaar van 200 euro die net zo hard bijt als onze Mechelse
Herders.
Als versterking
heb ik ook van alles geprobeerd. Diverse Marshall's, een Vox AC30,
verschillende Fenders enz... Altijd lampen.
Nu speel ik op
Koch-amps. Eerst op een KC50 in combinatie met een bijbehorende
Satalite. Tegenwoordig alleen op de Satalite met daarvoor een Koch
Pedaltone. Het merk bevalt me heel goed, omdat het een mooi warm
geluid combineert met "aanwezigheid" binnen de band.
Venlo, Nijmegen, Arnhem, Rotterdam, Den Haag, Brussel, Parijs, Utrecht, Zwolle, Assen, IJmuiden, Haarlem, Beverwijk, Vlissingen, Middelburg, Goes, Terneuzen, Bergen op Zoom, Roosendaal, Dordrecht, Geertruidenberg, Zevenbergen,
Americana, Blues, Roots,